Oude Sam en Josefien ontdekken dat het zwartgeblakerde relikwie een piepklein kasteel verbergt. Als ze door de raampjes naar binnen kijken, zien ze een gedekte tafel met dampende pannen. Dan klinkt er een schaterlach uit het kasteel en zwaaien de deuren open. Een enorme windvlaag trekt Oude Sam en Josefien naar binnen, waar een stem hen welkom heet in Miniatuur. Of eigenlijk dit avontuur.
‘Wie ben jij?’ roept Oude Sam.
‘Herkennen jullie mij niet meer?’, vraagt de pinguïndame die aan de andere kant van de tafel tevoorschijn komt. Ze draagt een prachtig gehaakt truitje met vuurvliegjesknopen.
‘Ariette Adélie?’ roept Josefien.
‘Wat doe jij hier?’ vraagt Oude Sam.
Oude Sam en Josefien hebben Ariette Adélie tijdens hun vorige avontuur ontmoet. Daar stond ze in de kombuis van De Ronde Walvis Madeleine-koekjes te bakken. De lekkerste die ze ooit geproefd hadden. De koekjes kent Oude Sam al veel langer. Madame Madeleine gebruikt ze samen met haar bijzondere bloesemthee om verloren herinneringen en zelfs verloren tijd terug te brengen. Terwijl ze daar zo staan, vraagt Oude Sam zich opeens af of de koekjes van Ariette Adélie dat ook kunnen. Misschien zijn het alleen maar ontzettend lekkere koekjes. Of zit er in die van Ariette Adélie toch dezelfde bijzondere kracht als in die van Madame Madeleine?
‘Wat ik hier doe?’ zegt Ariette Adélie dan. ‘Dat zou ik zelf ook wel willen weten.’
‘Maar waar zijn we dan?’ vraagt Oude Sam terwijl hij om zich heen kijkt.
‘In het Kasteel van de Verloren Tijd,’ zegt Ariette Adélie terwijl ze om zich heen wijst.
‘Dat kan helemaal niet. Dat is het kasteel van Madame Madeleine,’ zegt Oude Sam verbaasd.
‘Precies,’ zegt Ariette Adélie. ‘En toch ben ik hier terechtgekomen.’
‘Er klopt hier helemaal niets van,’ zegt Oude Sam terwijl hij om zich heen kijkt. ‘Alles is piepklein geworden.’
‘Volgens mij is er iets vreselijks gebeurd,’ zegt Ariette. ‘Kom maar mee. Jullie moeten het zelf zien.’
Ariette Adélie loopt naar een deur en Oude Sam en Josefien volgen haar. Daarachter leidt een smalle trap omhoog. Ze klimmen helemaal naar boven tot Ariette Adélie een luik openduwt. Ze komen uit op een van de torens van het kasteel. Oude Sam en Josefien kijken om zich heen. Rond het kasteel staan enorme groene stammen die tot ver boven de torens uitsteken.
‘Wat zijn dat?’ vraagt Josefien.
‘Kijk eens goed,’ zegt Ariette Adélie.
Oude Sam kijkt naar de dichtstbijzijnde stam. Hij is dikker dan de toren waarop ze staan en overal steken lange scherpe punten uit. Dan kijkt hij verder omhoog en ziet dikke groene armen uitsteken.
‘Die dingen zijn enorm of wij zijn heel erg klein,’ zegt Oude Sam.
‘Wacht eens even,’ zegt hij. ‘Dat is helemaal geen stam.’
‘Wat is het dan?’ vraagt Josefien.
‘Volgens mij is het een enorme cactus,’ zegt Oude Sam. ‘Hoe komen die nou hier?’